کارگاه آموزشی اجرای دیوارهای غیرسازهای مسلح در پروژههای عمرانی
مدرس دوره، در ابتدای جلسه بر اهمیت رعایت الزامات آییننامهای در تحلیل و کنترل خوردگی مصالح تأکید کرد. ایشان توضیح دادند که در آزمایشهای مقاومتی اگر کاهش مقاومت نمونهها کمتر از ۳۰ درصد باشد، مورد تأیید محسوب میشود، و این معیار بیانگر عملکرد مناسب مصالح در برابر شرایط محیطی و خوردگی است. در این بخش همچنین به روشهای آزمایش اشعه X جهت تعیین درصد وزنی عناصر موجود از جمله زیرکونیوم اشاره شد که با تحلیل برگشت پرتو، امکان ارزیابی دقیق ترکیبات اکسیدی و کیفیت مصالح فراهم میشود.در ادامه، مدرس وارد مباحث اجرایی شد و به تشریح جزئیات فنی مربوط به اتصال دیوارهای غیرسازهای به المانهای سازهای (ناودانیها و وادارها) پرداخت. ایشان با ذکر مشکلات رایج در پروژههای شهری تأکید کردند که نحوه اجرای صحیح اتصالات، نقش مهمی در جلوگیری از قوسبرداشتن دیوار، ترکهای سطحی و ناپیوستگی ملات دارد. بر اساس ضوابط آییننامه، حداقل میزان درگیری نابندانی با دیوار باید سه سانتیمتر باشد و در شرایط بهتر به میزان فاصله موجود، سه سانتیمتر اضافهتر نیز در نظر گرفته شود تا ایمنی اتصال تضمین شود. همچنین در مورد اجرای دیوارهای بلندتر از سه تا چهار متر، استفاده از میلگرد بستر بهمنظور کنترل خمش و تقویت پیوستگی دیوار ضروری دانسته شد. برای دهانههای بیش از چهار متر، افزودن والپست و تیرکهای میانی برای مهار خمش در وسط دیوار و کنترل تغییر شکل، مورد تاکید قرار گرفت. مدرس تصریح کرد که وادارها باید حتماً به دیوار متصل بوده و از تماس مستقیم با سقف پرهیز شود تا حرکات سازهای به درستی منتقل شده و از آسیبهای ناشی از جابجایی سقف جلوگیری گردد. در پایان، آقای علمی نکات اجرایی و جزئیات نصب اتصالات کشویی، تنظیم ابعاد نابندانیها و رعایت دریفت مجاز حرکت را تشریح کردند. هدف اصلی این دوره، افزایش دقت و کیفیت اجرای دیوارهای غیرسازهای، کاهش آسیبهای ترک و خمش، و ارتقای ایمنی و دوام سازهها در پروژههای عمرانی عنوان شد.
نظر شما :