کارگاه آموزشی تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری

 در این کارگاه، تاب‌آوری به‌عنوان ظرفیت بازگشت به تعادل روانی‑زیستی، سازگاری فعال با فشار و دستیابی به رشد پس از تنش تعریف شد و بر پیوند آن با مفاهیمی همچون صبر، امید، توکل و پایداری در فرهنگ ایرانی‑اسلامی تأکید گردید. ویژگی‌های افراد تاب‌آور شامل پذیرش واقعیت، خودارزشمندی، همدلی، خودآگاهی، مسئولیت‌پذیری و خوش‌بینی برشمرده شد و در کنار آن، نقش محیط‌های حمایتگر خانوادگی، مدرسه‌ای و اجتماعی در تقویت این ظرفیت مورد تأکید قرار گرفت. مهارت حل‌مسئله به‌عنوان فرایندی شناختی‑رفتاری و هدفمند معرفی و دو سبک مقابله با استرس یعنی مقابله مسئله‌مدار و هیجان‌مدار تبیین گردید و بر لزوم استفاده از راهکارهای سازگارانه و پرهیز از انکار، فرار یا حواس‌پرتی افراطی تأکید شد. پنج پیش‌شرط ذهنی برای حل سازنده مسئله شامل پذیرش، باور به توانایی، اختصاص زمان کافی و ... ارائه و چهار مرحله اساسی حل مسئله شامل تعریف دقیق، تولید راه‌حل‌های متعدد، سنجش مزایا و معایب، و اجرا و ارزیابی تشریح گردید. در ادامه، دو رویکرد مواجهه با افراد در بحران شامل رویکرد خطرنگر که بر ضعف‌ها و آسیب‌ها متمرکز است و رویکرد تاب‌آور که توانایی‌ها، منابع حمایتی و ظرفیت‌های رشد فرد را شناسایی می‌کند، مقایسه و برتری رویکرد دوم در حفظ انتظارات مثبت و پرهیز از برچسب‌زنی تبیین شد. شرکت‌کنندگان با مفاهیم مطرح شده آشنا شده و بر ضرورت کاربست مهارت‌های تاب‌آوری در مواجهه با چالش‌های فردی و سازمانی تأکید نمودند.