برگزاری نشست آموزشی تاب‌آوری و دانشگاه تاب‌آور
دکتر سالاری‌فر در این نشست با تشریح مفهوم تاب‌آوری و نقش آن در مواجهه با دشواری‌های زندگی، اظهار کرد: تاب‌آوری مهارتی آموختنی است و افراد می‌توانند با اصلاح نگرش، بازنگری در باورها و تقویت مهارت‌های فردی، توانایی خود را برای عبور از بحران‌ها و فشارهای روانی افزایش دهند. وی با اشاره به تفاوت واکنش افراد در برابر رویدادهای دشوار، بر اهمیت نگرش و شیوه تفسیر اتفاقات تأکید کرد و افزود: همان‌گونه که رنگ شیشه عینک بر برداشت ما از محیط تأثیر می‌گذارد، افکار و باورهای ما نیز در شکل‌گیری نگرش و واکنش‌هایمان نقش دارند. ازاین‌رو، تغییر در شیوه تفکر می‌تواند زمینه‌ساز بهبود روابط، تصمیم‌گیری‌ها و کیفیت زندگی شود. معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه بیرجند، واقع‌نگری و پذیرش شرایط را از مؤلفه‌های مهم تاب‌آوری برشمرد و گفت: پذیرش مشکل به معنای تسلیم شدن در برابر آن نیست، بلکه به فرد کمک می‌کند با شناخت دقیق شرایط و امکانات موجود، راهکارهای مؤثرتری برای حل مسئله بیابد. وی همچنین با تأکید بر ضرورت خودآگاهی در روابط خانوادگی و محیط کار تصریح کرد: تلاش برای تغییر دیگران، بدون بازنگری در رفتار و نگرش خود، اغلب به تعارض و تنش منجر می‌شود. افراد به‌جای تمرکز بر تغییر همسر، فرزندان یا همکاران، باید ابتدا رفتارها و واکنش‌های خود را بررسی و مسئولیت اصلاح آن‌ها را بپذیرند. وی خود تنظیمی را یکی از مهارت‌های اساسی افراد تاب‌آور دانست و اظهار کرد: هر فرد مسئول مدیریت رفتار، گفتار و هیجان‌های خویش است و نباید اجازه دهد فشارهای روانی و مشکلات روزمره به روابط او با دیگران آسیب برساند. سالاری‌فر با اشاره به اهمیت مسئولیت‌پذیری در محیط کار افزود: توجه به سلامت جسمی و روانی، خواب و تغذیه مناسب، مدیریت خشم و پرهیز از واکنش‌های شتاب‌زده، نقش مهمی در بهبود کیفیت تعاملات شغلی و پیشگیری از تنش‌های بین‌فردی دارد. وی همچنین تمرکز بر امور قابل کنترل، فاصله گرفتن از افکار و احساسات در موقعیت‌های تنش‌زا و استفاده از روش‌هایی مانند تنفس عمیق را از راهکارهای مؤثر برای مدیریت هیجان‌ها و اتخاذ تصمیم‌های سنجیده‌تر معرفی کرد. دکتر سالاری‌فر با تأکید بر اهمیت مهربانی با خود خاطرنشان کرد: افراد تاب‌آور در مواجهه با اشتباهات و ناکامی‌ها به سرزنش مداوم خود نمی‌پردازند، بلکه با پذیرش نقاط ضعف و قوت خود، از تجربه‌های گذشته برای یادگیری و رشد بهره می‌گیرند. وی با تفکیک خودارزیابی از خودسرزنشگری بیان کرد: بررسی رفتارهای گذشته و شناخت اشتباهات، زمینه اصلاح و پیشرفت را فراهم می‌کند؛ اما سرزنش مداوم خود می‌تواند توانایی فرد برای حرکت رو به جلو را کاهش دهد. وی همچنین بخشندگی، معنویت، یافتن معنا در زندگی و برخورداری از حمایت اجتماعی را از عوامل مؤثر بر افزایش تاب‌آوری دانست و افزود: ارتباط سازنده با خانواده، دوستان و همکاران و برخورداری از شبکه حمایتی مناسب، به افراد در مواجهه با مشکلات کمک می‌کند.
در بخش دیگری از این نشست، بر ضرورت تفکیک مسائل قابل کنترل از رویدادهای خارج از اختیار افراد تأکید شد. معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه بیرجند با اشاره به اینکه نگرانی مداوم درباره موضوعات خارج از کنترل، انرژی روانی افراد را کاهش می‌دهد، تمرکز بر تصمیم‌ها، رفتارها و روابط قابل مدیریت را عاملی مؤثر در افزایش احساس توانمندی و کنترل بر زندگی دانست. وی نوشتن افکار تکرارشونده و آزاردهنده، بازنگری در برداشت‌های منفی از گذشته و آینده، ورزش، تفریح و تمرین تنفس عمیق را از جمله راهکارهای عملی برای تقویت تاب‌آوری برشمرد.
وی در جمع‌بندی سخنان خود تأکید کرد: تاب‌آوری به معنای مصونیت از مشکلات نیست، بلکه توانایی
نظر شما :