همزمان با سالروز تاسیس دانشگاه بیرجند: اهدای قاب ماندگار کادر معلمین دبستان شوکتیه و قالیچه ۷۵ ساله

در روز سه‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۵، آقایان قلی‌نژاد و شمشیرگران، از همکاران پیشکسوت دانشگاه بیرجند، با حضور در موزه و مرکز اسناد و مفاخر دانشگاه، مجموعه‌ای ارزشمند از یادگارهای تاریخی و فرهنگی را به این مرکز اهدا کردند.

در این دیدار، آقای محمدعلی شمشیرگران یک تخته قالیچه قدیمی با قدمتی حدود ۷۵ سال، متعلق به روستای مهموئیه، به همراه یک قطعه عکس تاریخی و باکیفیت از معلمان دبستان شوکتی بیرجند در سال ۱۳۴۴ را به موزه دانشگاه بیرجند اهدا کردند.

قالیچه اهدایی، نمونه‌ای از دست‌بافته‌های اصیل منطقه و بازتاب‌دهنده بخشی از هنر، فرهنگ و سبک زندگی نسل‌های گذشته است. همچنین عکس تاریخی معلمان دبستان شوکتی، به‌عنوان یکی از اسناد ارزشمند تاریخ آموزش و پرورش خراسان جنوبی، تصویری ماندگار از چهره‌های تأثیرگذار عرصه تعلیم و تربیت در دهه ۱۳۴۰ را ثبت کرده و می‌تواند برای پژوهشگران تاریخ آموزش منطقه منبعی ارزشمند به شمار آید.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط اهداکننده، اسامی معلمان حاضر در این تصویر به شرح زیر است:

ردیف اول از سمت راست: آقایان دستجردی، سیدمحمدباقر حامدی، منوچهر سپهری، بهروز شیبانی، محمدحسن بهداد، سیدرضا خورشیدی و علی‌اکبر شمشیرگران.

ردیف دوم از سمت راست: آقایان ایزدی، محمدحسین ابراهیم‌زاده، غلامحسین ناصح، قاسم مقرنسی و جواد فرزین.

ثبت و نگهداری این اطلاعات در کنار تصویر، ارزش پژوهشی و تاریخی آن را دوچندان کرده و به شناسایی و معرفی بخشی از پیشگامان آموزش و پرورش منطقه کمک خواهد کرد.

موزه و مرکز اسناد و مفاخر دانشگاه بیرجند ضمن قدردانی از این اقدام فرهنگی و ارزشمند، از آقایان شمشیرگران و قلی‌نژاد صمیمانه تشکر می‌کند و از تمامی دانشگاهیان، دانش‌آموختگان و علاقه‌مندان به میراث فرهنگی منطقه دعوت می‌نماید در صورت در اختیار داشتن اسناد، عکس‌ها، کتاب‌ها، اشیاء و یادگارهای مرتبط با تاریخ دانشگاه بیرجند، شهر بیرجند و به‌ویژه تاریخ آموزش و آموزش عالی منطقه، این آثار را برای حفظ و نگهداری در اختیار موزه دانشگاه قرار دهند تا این گنجینه‌های ارزشمند برای نسل‌های آینده ماندگار بمانند.

در حاشیه این دیدار صمیمی، آقای قلی‌نژاد نیز در پاسخ به فراخوان ثبت و ارسال خاطرات دانشگاهی، بخشی از خاطرات خود از زمان استخدام در دانشگاه بیرجند در سال ۱۳۵۵ را با موزه به اشتراک گذاشتند. بخشی از سخنان ایشان چنین است:

«اگر قرار باشد دوباره به کار بازگردم و حق انتخاب داشته باشم، باز هم دانشگاه بیرجند را انتخاب می‌کنم؛ با این تفاوت که بر خلاف بدو ورودم که این انتخاب ناخودآگاه بود، این بار انتخابی آگاهانه خواهد بود.»

این سخنان، بیانگر پیوند عمیق عاطفی و حرفه‌ای نسل‌های مختلف کارکنان با دانشگاه بیرجند و جایگاه ارزشمند این نهاد علمی در زندگی آنان است.